Future for “Eurochildren”

Ladies and Gentlemen,

Two weeks ago I got a tough question from my ten years old son. Watching the usual news intermezzo in the middle of his “Baby time” he asked me: “Why those kids shiver, Dad? Do we have heating in our classroom back to school?” The four past winters in the frosty classroom taught empathy the kid. But even forty years of my life in a controversial world failed to reasonably answer the kid. Should I explain him technical aspects of the gas transit? He simply won’t understand! Should I teach him what the real politics means? He is too young for the cynicism! Should I speak about misbehavior and sanctions, about sticks and carrots? I have still years and years to educate him and we have a life ahead to live together! Should I tell him that the power is not necessarily exercised for fairness but for the power? He thinks that the good is in truth, not in power, and we still have values to share. I could only promise to him that he will not get to a frosty classroom back to school after Christmas.

More »

Tags: , ,

Հօգուտ Սփյուռքի նախարարության կայացման

Արդեն ինստիտուցիոնալ հիմքերի վրա

Հասել է ժամը, երբ Հայաստանի քաղաքացին պիտի թիկունք ու հենարան դառնա աշխարհի ցանկացած վայրում գտնվող իր համաքաղաքացուն և ազգակցին: Հասել է ժամը, երբ սփյուռքի յուրաքանչյուր հայ մարդ հայապահպանության, հայազարգացման և ընդհանրապես ազգային խնդիրներում իր մեջքին պիտի պետություն զգա, պետական հոգածություն զգա: Այս մասին այսօր շատ է ասվում ու գրվում, հնչեցվում ամենաբարձր ամբիոններից, քննարկվում տարբեր համաժողովներում: Խոսքից գործ անցումն էլ կարծես նշմարվում է: Հայաստանն արդեն իսկ ունի առանձին պետական ինստիտուտ, որը կոչված է կանգնելու դրսում ապրող իր քաղաքացու և աշխարհասփյուռ հայության թիկունքին, նրա կողքին, ով դրա կարիքն ունի, գործի հօգուտ համայն հայության խնդիրների լուծման: Որևէ գործընթացի ինստիտուցիոնալացումն ինքնին վատ երևույթ չէ իհարկե, սակայն ինքը՝ ինստիտուցիոնալաստեղծ գործընթացը պիտի ճիշտ լինի, այլապես էլի կհանգենք «ուզում էին ավելի լավ, ստացվեց ինչպես միշտ» սցենարին: More »

Tags: , ,